நிலா நலமும் புதுக்குறளும்

குறள் என்பது இரண்டு வரிகளில் ஒரு வாழ்க்கை. நான் படித்த நூல்களிலும், கேட்ட உரைகளிலும், என் உடலில் சோதித்துப் பார்த்த அனுபவத்திலும் இருந்து மிச்சமானதை இரண்டு வரிகளாகச் சுருக்க முயன்றேன். அவையே இந்த முப்பது புதுக்குறள்கள்.

இவற்றில் இருபது நான் கற்றறிந்தவை; பத்து என் பெற்றோரிடமிருந்து வந்தவை. ஒவ்வொன்றுக்கும் ஒரு சிறு விளக்கமும், அது இந்நூலின் எந்தப் பகுதியோடு தொடர்புடையது என்ற குறிப்பும் தந்திருக்கிறேன்.

இந்நூலின் மற்ற அத்தியாயங்களை மறந்துவிட்டாலும் பரவாயில்லை. இந்த முப்பது புதுக்குறள்கள் நினைவில் இருந்தால் போதும்.

1. நான் கற்றறிந்த இருபது உடல்நலம் பற்றிய புதுக்குறள்கள்

அதிகாலை நான்கு முதல் ஆறு வரை வாத நேரம் — உடல் கழிவை வெளியேற்றத் தயாராகும் தருணம். அப்போது உலகம் உங்களிடம் எதையும் கேட்பதில்லை. அந்த ஒரு மணி நேரத்தை நீர், நடை, யோகா, வழிபாடு என்று உங்களுக்கே ஒதுக்குங்கள். மீதி இருபத்துமூன்று மணி நேரம் மற்றவர்களுக்கானது.

அத்தியாயம் 3 — வாதம், அதிகாலை 2–6. அத்தியாயம் 6 — முறை 27 (WWYP).

மூச்சு மெதுவானால் மனமும் மெதுவாகும். படுக்கும் முன் ஐந்து நிமிடம் — உள்ளிழுப்பதைவிட வெளியிடுவதை இரண்டு மடங்கு நீளமாக்குங்கள். அது இதயத் துடிப்பைக் குறைத்து, உடலைத் தூக்கத்திற்குத் தயார்படுத்தும். மாத்திரையின்றி வரும் தூக்கமே உண்மையான தூக்கம்.

அத்தியாயம் 7 — மூச்சுப் பயிற்சி. அத்தியாயம் 3 — கபம், மாலை 6–10.

உணவின் மொத்த அளவை மாற்றாமல், அதைக் குறுகிய நேரத்திற்குள் அடக்குவதே இடைவிடா விரதத்தின் அடிப்படை. செரிமானம் நின்றிருக்கும் நீண்ட இடைவெளியில்தான் உடல் சேமிப்பை எரிக்கிறது, செல்களைச் சுத்தம் செய்கிறது. எவ்வளவு என்பதைவிட எப்போது என்பது முக்கியம்.

அத்தியாயம் 4 — நாள் வாரியான அட்டவணை; மாலை ஐந்து மணிக்கு மேல் திட உணவு இல்லை.

நிணநீர் ஓட்டத்திற்கு இதயம் போன்ற பம்பு இல்லை. தசையின் அசைவும் உதரவிதானத்தின் இயக்கமுமே அதை நகர்த்துகின்றன. அசையாமல் அமர்ந்திருந்தால் கழிவு எங்கும் செல்வதில்லை; திசுக்களில் தேங்கி அமிலத்தன்மையை உயர்த்தும். நடை என்பது உடற்பயிற்சி மட்டுமல்ல, வடிகால்.

அத்தியாயம் 7 — மூச்சுப் பயிற்சி. பெற்றோரின் குறள் 7.

காற்று வாதம், வெப்பம் பித்தம், நீர் கபம் — இதுவே ஆயுர்வேதத்தின் முப்பிணி கோட்பாடு. நோய் என்பது ஒரு பொருள் அல்ல, ஒரு சமநிலைக் குலைவு. "ஆரோக்கியம் என்பது நோயற்ற நிலை அல்ல, அது ஒரு தன்னிறைவு நிலை" என்கிறார் மிஷியோ குஷி. மருந்து அறிகுறியை மறைக்கிறது; முறை சமநிலையை மீட்கிறது.

அத்தியாயம் 3 — மூன்று தோஷங்கள். அத்தியாயம் 10 — ஜெயமோகன்.

காந்தியடிகள் உடலை ஆன்மா தங்கும் கோயில் என்றார். கருவியைத் தேய்த்துத் துலக்குவது அதன் மேல் உள்ள பற்றால் அல்ல; அதைக் கொண்டு செய்ய வேண்டிய வேலை இருப்பதால். எடை குறைப்பது இந்நூலின் இலக்கு அல்ல — தெளிவான மனத்துடன் வாழ்வதே இலக்கு.

அத்தியாயம் 10 — காந்தி, பி. எம். ஹெக்டே.

நம் குடலில் உள்ள நுண்ணுயிர்கள் நம் உடல் செல்களைவிட அதிகம். அவை செரிமானத்தையும், நோய் எதிர்ப்பையும், மனநிலையையும் கூடத் தீர்மானிக்கின்றன. நார்ச்சத்து அவற்றின் உணவு; நொதிக்க வைத்த உணவு அவற்றின் விதை. மண்ணில் நுண்ணுயிர் இல்லையேல் பயிர் இல்லை — குடலிலும் அதுவே.

அத்தியாயம் 10 — நம்மாழ்வார். அத்தியாயம் 7 — உணவின் தரம்.

ஒழுக்கம் என்பது தண்டனை அல்ல, ஒரு வடிவம். எல்லைகள் இல்லாத நதி வெள்ளமாகிறது; கரைகள் உள்ள நதி ஊரைக் காக்கிறது. உணவில் வைக்கும் எல்லை உடலைக் காக்கிறது; நடத்தையில் வைக்கும் எல்லை மனத்தைக் காக்கிறது. இரண்டும் ஒரே பயிற்சியின் இரு முகங்கள்.

அத்தியாயம் 8 — முடிந்ததற்கான வரையறை.

அளவுக்கு மீறிய உணவு — குறிப்பாகப் புரதமும் கொழுப்பும் — இரத்தத்தைக் கெட்டியாக்குகிறது. கெட்டியான இரத்தம் நுண் இரத்தக் குழாய்களில் செல்ல முடியாது. சத்து செல்லாது, கழிவு திரும்பாது. உணவுக்கு அரை மணி நேரம் முன் ஒரு டம்ளர் நீர் அருந்துவதற்கான காரணம் இதுதான்.

அத்தியாயம் 3 — நீர் அருந்தும் முறை.

செரித்த சர்க்கரை செல்லுக்குள் எரிய ஆக்சிஜன் வேண்டும். ஆழமற்ற மூச்சு விடுபவரின் செல்கள் பாதி எரிந்த எரிபொருளோடு நிற்கின்றன — அதுவே சோர்வு. மேலும் உதரவிதானத்தின் அசைவு இரைப்பையையும் குடலையும் மென்மையாகப் பிசைந்து செரிமானத்திற்கு உதவுகிறது.

அத்தியாயம் 7 — மூச்சுப் பயிற்சி. இதே கருத்தின் மறுபக்கம் குறள் 20.

நாம் குழந்தைக்கு உண்ணச் சொல்லிக் கொடுக்கிறோம்; நிறுத்தச் சொல்லிக் கொடுப்பதில்லை. "இன்னும் கொஞ்சம்", "தட்டைக் காலி செய்" என்ற வார்த்தைகளால் பசியின் மொழியை அழிக்கிறோம். நிலவைக் காட்டி ஊட்டிய அன்பே, கவனமில்லாமல் உண்ணும் பழக்கத்தையும் சேர்த்துக் கொடுக்கிறது.

அத்தியாயம் 1 — நிலாச் சோறு.

செரிமானம் வயிற்றில் அல்ல, வாயில் தொடங்குகிறது. உமிழ்நீரின் நொதிகள் மாவுச்சத்தை உடைக்கத் தொடங்குகின்றன. மென்று விழுங்காத உணவு குடலுக்குச் சுமை. ஆறு சுவைகளும் — இனிப்பு, புளிப்பு, உப்பு, காரம், கசப்பு, துவர்ப்பு — ஒரு வேளையில் இருந்தால் உடல் மேலும் தேடாது.

அத்தியாயம் 3 — உணவு உண்ணும் விதிகள். அத்தியாயம் 10 — சுந்தர் பாலசுப்ரமணியன்.

நாம் மற்றவர்களிடம் பொய் சொல்வதைவிட நம்மிடமே அதிகம் பொய் சொல்கிறோம். "இன்று மட்டும்", "நாளையிலிருந்து", "இது கொஞ்சம்தானே". குறிப்பேடு வைப்பதற்கான காரணம் இதுதான் — எழுதப்பட்டதிடம் பொய் சொல்ல முடியாது.

அத்தியாயம் 8 — மீள்பார்வை; குறிப்பேடு.

செரிமானக் கோளாறும் மலச்சிக்கலுமே எண்ணற்ற நோய்களின் வேர் என்கிறார் காந்தி. குடல் ஓயாமல் வேலை செய்தால் அது தன்னைச் சுத்தம் செய்துகொள்ள நேரமில்லை. வாரம் ஒரு நாள் பசி — அதுவே நம் முன்னோர் வகுத்த எளிய மருத்துவம்.

அத்தியாயம் 6 — முறை 16, 19. பெற்றோரின் குறள் 10.

உடல் ஒரு நுட்பமான இரசாயனச் சமநிலை. இரத்தத்தின் அமிலத்தன்மை மிகக் குறுகிய எல்லைக்குள்ளேயே இருக்க வேண்டும். மூச்சே அதன் முதன்மைக் கட்டுப்பாட்டுக் கருவி — கரியமில வாயுவின் அளவை மாற்றி உடல் உடனடியாக அதைச் சரிசெய்கிறது. மூச்சு மாறினால் எல்லாம் மாறும்.

அத்தியாயம் 7 — மூச்சுப் பயிற்சி; ஏன் இது வேலை செய்கிறது.

உடலின் கழிவில் சுமார் எழுபது விழுக்காடு நுரையீரல் வழியாக, இருபது விழுக்காடு தோல் வழியாக, ஏழு விழுக்காடு சிறுநீர் வழியாக, மூன்று விழுக்காடு மலம் வழியாக வெளியேறுகிறது. இவை அனைத்தும் அதிகாலை வாத நேரத்தின் வேலை. அதற்கு உடல் விழித்து, நிமிர்ந்து நிற்க வேண்டும்.

அத்தியாயம் 3 — தாளத்தை மீறினால் என்ன ஆகும்.

உணவு நாளுக்கு மூன்று முறை வரும் சோதனை. அதை வெல்பவர் கோபத்தையும், சொல்லையும், நேரத்தையும் வெல்வது எளிது. விரதம் ஒரு உணவுப் பயிற்சி அல்ல; அது ஒரு விருப்பப் பயிற்சி. அமாவாசை அன்று நாம் பயிற்சி செய்வது பசியை அல்ல, தன்னடக்கத்தை.

அத்தியாயம் 6 — முறை 20. அத்தியாயம் 8 — ஒழுக்கமும் வேகமும்.

மண்ணில் தெளிக்கப்படுவது உணவின் வழியாக நம் குடலுக்கு வருகிறது. வயலில் நுண்ணுயிரைக் கொன்றது குடலிலும் அதையே செய்கிறது. மண்ணின் நலமும் மனிதனின் நலமும் ஒன்றே என்பது நம்மாழ்வாரின் மையக் கருத்து. உடல்நலம் மருத்துவமனையில் தொடங்குவதில்லை — அது வயலில் தொடங்குகிறது.

அத்தியாயம் 10 — நம்மாழ்வார், கார்வர், ஹைமன்.

"நீங்கள் உண்பது உங்களைக் கொல்வதில்லை; உங்களை உண்ணும் எண்ணங்களே கொல்கின்றன" என்கிறார் டாக்டர் பி. எம். ஹெக்டே. உடலின் சூழல் மனம். கோபமும் பயமும் உடனடியாக இரத்த அழுத்தத்தையும் இதயத் துடிப்பையும் உயர்த்துகின்றன. மன்னிப்பும் நன்றியும் மருந்தளவுக்கு வலிமையானவை.

அத்தியாயம் 10 — பி. எம். ஹெக்டே, மார்க் ஹைமன்.

எரிபொருள் இருந்தும் காற்று இல்லாவிட்டால் அடுப்பு எரியாது. செல்களிலும் அதுவே — ஆக்சிஜன் போதாவிட்டால் சர்க்கரை முழுமையாக எரியாமல் அமிலமாகத் தேங்குகிறது. இரத்தச் சர்க்கரை உயர்வதற்கு உணவு மட்டும் காரணம் அல்ல; ஆழமற்ற மூச்சும் ஒரு காரணம்.

அத்தியாயம் 7 — மூச்சுப் பயிற்சி. அத்தியாயம் 10 — சுந்தர் பாலசுப்ரமணியன்.

2. என் பெற்றோரிடமிருந்து அறிந்த பத்துப் புதுக்குறள்கள்

என் தந்தையும் தாயும் மருத்துவம் படித்தவர்கள் அல்ல. ஆனால் அவர்கள் வாழ்ந்து பார்த்ததை அறிந்து எழுதிய அந்தப் பத்துப் புதுக்குறள்களே இந்நூலின் விதைகள்.

நலம் என்பது மருந்தில் இல்லை, நான்கு எளிய பழக்கங்களில் இருக்கிறது. அளவான உணவு உடலுக்கு எரிபொருள்; உழைப்பு அதைச் செலவழிக்கும் வழி; உண்மை மனத்தை அழுத்தமின்றி வைக்கும்; உறக்கம் உடலைப் பழுது பார்க்கும். இந்த நான்கில் ஒன்று தவறினாலும் மற்ற மூன்றும் பலனளிக்காது. நோய் வந்தபின் தேடுவதை விட, இந்த நான்கையும் நாள்தோறும் காப்பதே மலிவான மருத்துவம்.

இந்நூல் முழுவதும். அத்தியாயம் 5 — ஏழு பழக்கங்கள்.

கண் நிறையத் தூங்குதல், கால் ஓயும் வரை நடத்தல் — இவ்விரண்டும் இலவசம்; ஆனால் இவற்றின் பலன் விலைமதிப்பற்றது. இரவுத் தூக்கத்தில்தான் கல்லீரல் உடலைச் சுத்தம் செய்கிறது, வளர்ச்சி ஊக்கிகள் சுரக்கின்றன. நடையில்தான் இரத்த ஓட்டம், சர்க்கரை எரிதல், மனத் தெளிவு கிடைக்கின்றன. இவ்விரண்டையும் தொடர்ந்து செய்பவருக்கு நீண்ட ஆயுள் தானாக வந்து சேரும்.

அத்தியாயம் 3 — பித்தம், இரவு 10–2. அத்தியாயம் 6 — முறை 27.

என் அம்மா சொல்வார், அடுப்பில் எரியும் விறகை வெளியே இழுத்தால் கொதிக்கும் உலை அடங்கும் என்று. இது பல பொருள் தரக்கூடிய சொற்கள். கோபம் கொதிக்கும்போது மூச்சை ஆழமாக இழுத்து நிறுத்தினால் அந்தக் கொதிப்பு தானே அடங்கும் — மூச்சே மனத்தின் கடிவாளம். அதே போல் உண்ணும் அளவைக் குறைத்தால் உடலுக்குள் எரியும் அழற்சியும் அடங்கும். வெளியே சுவாசம், உள்ளே உணவு — இவ்விரண்டைக் கட்டுப்படுத்துபவன் தன் உடலையும் மனத்தையும் ஒருங்கே கட்டுப்படுத்துகிறான்.

அத்தியாயம் 7 — மூச்சுப் பயிற்சி. என் குறள் 2, 15.

உழைப்பு இல்லாமல் உண்ணும் உணவு உடலுக்கு ஊட்டம் அல்ல, சுமை. செலவழிக்கப்படாத சர்க்கரை கொழுப்பாக மாறி இன்சுலினைச் சோர்வடையச் செய்கிறது. வியர்வை சிந்தாத நாளில் ஒரு பிடி சோறு கூட அதிகம். எனவே உண்பதற்கு முன் உழை; உழைத்த அளவுக்கே உண். இது தண்டனை அல்ல, உடலுக்குச் செய்யும் நேர்மை.

அத்தியாயம் 4 — உள்செல் கலோரியும் வெளிச்செல் கலோரியும்.

தலைக்கு நீர் ஊற்றிக் குளிப்பது நாள் முழுவதும் மூளையில் ஏறிய சூட்டை இறக்கும். வாரம் ஒருமுறை நல்லெண்ணெய் தேய்த்துக் குளிப்பது தோலுக்கும் நரம்புக்கும் ஈரம் தந்து, உள்ளுறுப்புகளின் வெப்பத்தைச் சமன் செய்யும். சூடு சமநிலை ஆனால் தூக்கம் வரும், கண் எரிச்சல் போகும், முடி உதிர்வு குறையும். இது தலைமுறைகளாகக் கடைப்பிடித்த எளிய மருத்துவம்.

அத்தியாயம் 7 — அப்யங்கம். அத்தியாயம் 4 — நாள் 21, 28.

உணவுக்குப் பின் வெற்றிலை போடுவது வெறும் வழக்கம் அல்ல. வெற்றிலையும் பாக்கும் சுண்ணாம்பும் வாயில் உமிழ்நீரைப் பெருக்கி, இரைப்பையில் ஏற்படும் அமிலத்தைச் சமன் செய்கின்றன. செரிமானம் எளிதாகிறது, வாய்த் துர்நாற்றம் நீங்குகிறது, சளி அடங்குகிறது. அளவோடு இருந்தால் மருந்து; புகையிலை சேர்த்தால் அது நஞ்சாகிவிடும் என்பதை மறக்கக் கூடாது.

அத்தியாயம் 6 — முறை 8 (வெற்றிலை நீர்).

நாள் முழுவதும் அமர்ந்திருப்பது இக்கால நோய்களின் தாய். அசைவின்மையால் குடல் இயக்கம் தளர்ந்து மலச்சிக்கல் வருகிறது; கழிவு வெளியேறாமல் தங்கி இரத்தத்தை மாசுபடுத்துகிறது; தசைகள் சர்க்கரையை எடுக்காததால் நீரிழிவும் கொழுப்பும் சேர்கின்றன. ஒவ்வொரு மணி நேரமும் எழுந்து சில நிமிடம் நடப்பதே இதற்கு எளிய தடுப்பு.

என் குறள் 4. அத்தியாயம் 7 — நீண்ட நேரம் அமர்பவருக்கு மூச்சுப் பயிற்சி.

சமைப்பவரின் மனநிலை உணவில் கலக்கிறது என்பது நம் மூதாதையரின் நம்பிக்கை. அதற்குப் பின்னால் ஒரு நடைமுறை உண்மையும் உண்டு — அன்பின்றி, லாபத்திற்காக மட்டும் சமைக்கும் இடத்தில் எண்ணெய் மீண்டும் மீண்டும் காய்ச்சப்படும், பழைய பொருள் பயன்படும், சுத்தம் குறையும். அன்போடு சமைத்த வீட்டு உணவே உடலுக்கு உகந்தது.

அத்தியாயம் 3 — "மகிழ்ச்சியான ஒருவரால் சமைக்கப்பட்டது".

வயிற்றுப் புற்றுநோயின் கொடுமை அதன் வலியில் மட்டும் இல்லை — அது முதலில் பசியை நிறுத்துகிறது, பின் உடலை உருக்குகிறது, கடைசியில் உயிரை எடுக்கிறது. காரணம் பெரும்பாலும் ஆண்டுக்கணக்கில் தொடர்ந்த தவறான உணவும், புகையிலையும், தாமதமான இரவு உணவும்தான். எச்சரிக்கை அறிகுறி எளிது: பசி குறைந்தால் அலட்சியம் வேண்டாம்.

அத்தியாயம் 5 — எதை அளப்பது.

வாரம் ஒருநாள் விரதம், எண்ணெய்க் குளியல், வழிபாடு — இம்மூன்றும் சேர்ந்த ஒரு சிறு சுழற்சி. பசி செரிமான உறுப்புகளுக்கு ஓய்வு தருகிறது; எண்ணெய்க் குளியல் உடலைத் தணிக்கிறது; வழிபாடு மனத்தை அமைதிப்படுத்துகிறது. உடலுக்கும் மனத்திற்கும் ஒரே நாளில் ஓய்வு. இதுவே இந்நூலின் சுழற்சி முறைக்கு நம் முன்னோர் தந்த மாதிரி.

அத்தியாயம் 8 — சுழற்சியின் முழு வட்டம். என் குறள் 14.

இந்த முப்பது குறள்களையும் ஒரே வரியில் சுருக்க வேண்டுமானால்: அளவாக உண், ஆழமாகத் தூங்கு, மெதுவாக மூச்சுவிடு, தினமும் நட, வாரம் ஒருநாள் பசி, மாதம் ஒருநாள் ஓய்வு.